Ένα κουκουνάρι που ήθελε να γίνει Χριστουγεννιάτικο δέντρο..

Όχι όχι όχι..σου λέω εγώ ΠΟΤΕ δε θα μεγαλώσω, ΠΟΤΕ δε θα γεράσω, ΠΟΤΕ δε θα πέσω από το δέντρο,  που τόσο ωραία στολίζω τα κλαδιά του!..είπε για άλλη μια φορά το μικρό κουκουνάρι, φωνάζοντας μουτρωμένο στη μαμά του. Θα στέκομαι για πάντα εδώ καμαρωτό, να με ποτίζει η βροχούλα, να με στεγνώνει ο ήλιος, να με στολίζει το χιόνι, να με φυσάει το δροσερό αεράκι..Ένα τέτοιο αεράκι, εκείνη τη κρύα μέρα του Δεκεμβρίου, φύσηξε το μεγάλο πια κουκουνάρι και το έριξε μαλακά στο χορτάρι. Παρά τα χρόνια που πέρασαν, το ξεροκέφαλο κουκουνάρι συνέχιζε να πιστεύει και να διαλαλεί σε όλο το δάσος,  οτι ο σκοπός της ζωής του δεν είχε τελειώσει και πως είχε μεγάλες φιλοδοξίες. Ήθελε λέει να γίνει μεγάλο και τρανό δέντρο. Και όχι ένα απλό δέντρο αλλά ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μάλλον κάτι θα ήξερε για να το λέει, έτσι δεν είναι; Και εξάλλου από πότε απαγορεύονται τα όνειρα; Από ποτέ! Γιατί κάποτε γίνονται πραγματικότητα!

DSC03442|

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s